Ik laat mijn leven niet door hun beheersen

Een pestverleden laat littekens achter bij degene die gepest wordt. Dit
weten de pesters vaak niet. De ‘gepeste’ vergeet het nooit. Het is als een
blaadje, frommel aan a4-tje tot een bal en probeer daarna het papiertje zo
glad mogelijk te krijgen. Krijg jij de kreukels er uit? Nee, dat gaat je niet
lukken hoe goed je je best ook doet. Dit doet het pesten met iemand,
getekend voor het leven.

Nu deed zich kort geleden een situatie voor die ik graag met jullie deel.

Avonds, net voor mijn nachtdienst, ik zat bij de buren op het muurtje te
wachten op mijn collega die mij zou ophalen. Het was schemerig en ik zag
op een afstand een man aankomen lopen met een capuchon op zijn hoofd.
In een normaal tempo kwam hij mijn kant op. Het was donker dus ik kon
niet zien of ik deze man wel of niet kende. Hij kwam steeds dichterbij en
opeens herkende ik hem en ik keek snel de andere kant op. Ik bedacht me
wat ik zou gaan doen. Zou ik weglopen? Zou ik mijn telefoon pakken? Wat
zal ik doen? Ik besloot mijn moed te verzamelen en hem te begroeten. Ik
draaide mijn gezicht en hij keek, een fractie van een seconde, mij strak in
de ogen aan. Hij keek direct weer strak voor zich uit. Op het moment dat hij
mij passeerde zei ik ‘Hoi’. Ik zag zijn gezicht iets veranderen maar hij zei
niets en liep door.

Als deze situatie zich jaren terug had voorgedaan was ik zekere weten
weggelopen. Maar ik laat mijn leven niet beheersen door deze ‘mannen’.
Waarschijnlijk weten zij niet eens wat ze mij hebben aangedaan en welke
invloed dat heeft gehad op mijn leven. Maar vandaag de dag sta ik er
boven en zal ik mijn gezicht niet meer voor hun keren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *